729. təzə-təzə özümə gəlirdim, hiss edirdim az da olsa qurtulmuşam bu depressiyadan amma dünən aldığım zərbəylə çökdüm artıq. ən güclüsü bu oldu. 2015-in sentyabrından 2016-nın bu gününə kimi hamıdan, hər kəsdən zərbə ala-ala gəlirəm. bütün bunlar məni normalda qəddarlaşdırmalıdır, insanlara güvənimi sarsıtmalıdı, daha xoşniyyətli olmamağa təkan verməlidir amma mən yenə də eyni cür qalıram. yenə bağışlıyıram, yenə keçirəm, düzələr deyirəm. Olmur, təkrar amma fərqli yerlərdən vuruluram. elə bil vəziyyətdəyəm ki, sanki ayağımdan təpiklə vurublar dizim üstə çökmüşəm yerə. qalxa bilmirəm, qalxmağım çox uzun zaman alacaq. ya da o filmlərdə olure taqeti yoxdu artıq yeriməyə, hər addımda ayağı biraz da qatlanır, sonda gücsüzlükdən yıxılır. elə bir vəziyyətdəyəm. Fikirləşirəm neyləmişəm? hansı günahımın cavabıdı bütün bunlar? ya da insanlardan gözləntilərim çoxdu deyə belə tez təsirinə düşürəm hər şeyin. Amma sizə də bütün bunları etsələr, siz də tab gətirə bilməzsiz. hər dəfəsində də deyirəm, heç bir qarşılıq vermə, if i were a boy, səbr et. Allah haqqı işə gələndə artıq ayaqlarım getmirdi. bir yerə yıxılıb qalmaq istəyirdim elə orda. Hara gedim, necə yox olum ki, bütün bu olanları görməyim, unudum getsin? heçnəyə cavab tapa bilmirəm.

https://www.youtube.com/watch?v=o2zf28T0LFU